Peptydy badawcze dostarczane sa w postaci liofilizatu: suszonego zamrazalniczo proszku w zamknietym flakonie. W tej postaci wiekszosc peptydow dobrze sie przechowuje. Mimo to sposob przechowywania ma duze znaczenie dla jakosci materialu badawczego. W tym artykule dowiesz sie, na co zwrocic uwage.
Dlugie przechowywanie: −20 °C
Do dlugoterminowego przechowywania standardem w wiekszosci laboratoriow jest zamrazarka −20 °C. W tej temperaturze procesy rozkladu, takie jak utlenianie i hydroliza, przebiegaja bardzo wolno. Nieotwarty flakon z liofilizatem pozostaje w ten sposob stabilny od miesiecy do lat, zaleznie od peptydu.
Krotkie przechowywanie: 2-8 °C
Jesli materialu uzyjesz w ciagu kilku tygodni, wystarczy lodowka o temperaturze 2-8 °C. Nie stawiaj flakonu w drzwiach, gdzie temperatura waha sie najbardziej, tylko z tylu.
Swiatlo i wilgoc
- Swiatlo: niektore peptydy sa wrazliwe na promieniowanie UV. Przechowuj flakony w ciemnosci, w pudelku lub w zamknietym pojemniku.
- Wilgoc: liofilizat przyciaga wilgoc. Pozwol zimnemu flakonowi osiagnac temperature pokojowa przed otwarciem, dzieki temu na proszku nie skrapla sie wilgoc.
Po rekonstytucji
Gdy peptyd zostanie rozpuszczony, jest znacznie mniej stabilny niz w postaci proszku. W protokolach badawczych roztwor przechowuje sie dlatego zwykle w 2-8 °C i zuzywa w ciagu kilku tygodni. Wielokrotnego zamrazania i rozmrazania sie odradza, poniewaz moze ono uszkodzic lancuchy peptydowe. Jesli chcesz przechowywac material dluzej, podziel go wczesniej na mniejsze porcje.
Na co jeszcze zwrocic uwage
- Zapisz numer partii i date otrzymania na kazdym flakonie.
- Przechowuj COA (COA z badania) partii razem ze swoja dokumentacja.
- Uzywaj najpierw najstarszej partii.
Wszystkie produkty Peptide Europe sa przeznaczone wylacznie do badan naukowych i nie sa przeznaczone do spozycia przez ludzi.